درس پنجم و ششم : تاريخچه مختصر ( 2 ) عرفاى قرن چهارم الف . ابوبكر شِبلى . شاگرد و مريد جنيد بغدادى بوده و حلّاج را نيز درك كرده و از مشاهير عرفاست . اصلًا خراسانى است . در كتاب روضات الجنّات و ساير كتب تراجم ، اشعار و كلمات عارفانهء زيادى از او نقل شده است . خواجه عبداللَّه انصارى گفته است : اول كسى كه به رمز سخن گفت ذوالنّون مصرى بود ، جنيد كه آمد اين علم را مرتب ساخت و بسط داد و كتابها در اين علم تأليف كرد ، و چون نوبت به شبلى رسيد اين علم را به بالاى منابر برد . شبلى در بين سالهاى 334 - 344 در 87 سالگى درگذشته است . ب . ابوعلى رودبارى . نسب به انوشيروان مىبرد و ساسانى نژاد است . مريد جنيد بوده و فقه را از ابوالعباس بن شريح و ادبيات را از ثَعلَب آموخت . او را جامع شريعت و طريقت و حقيقت خوانده‌اند . در سال 322 درگذشته است . ج . ابونصر سرّاج طوسىصاحب كتاب معروف اللُّمَع كه از متون اصيل و قديم و معتبر عرفان و تصوف است . در سال 378 در طوس درگذشته است . بسيارى از مشايخ طريقت ، شاگرد بلاواسطه يا مع الواسطهء او بوده‌اند . بعضى مدعى هستند كه مقبره‌اى كه در پايين خيابان مشهد به نام قبر پير پالان دوز معروف است ، مقبرهء